1ـ محکوم به حبس ابد نمی تواند از آزادی مشروط استفاده نماید . 2ـ در صورتی که تبعید به حبس تبدیل گردد حبس مزبور مشمول مقررات آزادی مشروط نمی گردد. 3ـ جلب رضایت مدعی خصوصی شرط استفاده از آزادی مشروط نیست. 4ـ قبول یا رد در خواست آزادی مشروط قابل تجدید نظر خواهی از سوی شاکی یا محکوم علیه نیست. 5ـ دادگاه می تواند راساحکم به آزادی مشروط صادر نماید. 6ـ محکوم علیه نمی تواند از قبول آزادی مشروط امتناع کند. 7ـ کسی که سابقاّ به مجازات حبس محکوم شده باشد حق استفاده از آزادی مشروط را دارد. ج - مرور ادبیات و سوابق مربوطه در خصوص آزادی مشروط مطالب زیادی در کتب و مقالات حقوقی مطرح گردیده، ولی تمامی آنها مربوط به قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و قوانین ماقبل آن می باشد که در ذیل، برخی از آنها مورد اشاره قرار میگیرد. اما در خصوص عنوان آزادی مشروط در قانون مجازات اسلامی مصوب1392 کتاب یا مقالهای مشاهده نشده است یا اگر هم بوده بسیار نادر است. 1ـ دکتر اردبیلی(1380، ج2، ص 251 ) می نویسد: «با عدم نسخ آن قسمت از ماده واحد مشروط آزادی زندانیان مصوب 1337 این ماده از اعتبار برخوردار است و در موارد سکوت قانونی می توان به آن استناد کرد بنابراین محکومان به حبس های دائم پس از گذراندن 12 سال حبس ممکن است از آزادی مشروط استفاده نمایند». 2-دکتر گلدوزیان (1385، ص 251 ) مینویسد: «اعطای آزادی مشروط از طرف دادگاه قانونا ارفاق تلقی می شود فلذا رد تقاضا قابل شکایت نیست». 3-دکتر نوربها (1389، ص438) مینویسد: «آیا با قطعی شدن آزادی مشروط میتوان حکم محکومیت را از شناسنامه کیفری محکوم علیه پاک کرد؟ هر چند قانون به این نکته اشاره ای نکرده است اما پاسخی که در این زمینه داده شده منفی است». 4- دکتر گلدوزیان (1386، ص63 ) مینویسد: «صرف تخلف از دستورات دادگاه باعث از بین رفتن آزادی مشروط است و بر خلاف تعلیق به مدت آزادی مشروط اضافه نمیشود». 5-دکتر صانعی (1352، ج2 ، ص 303 ) مینویسد: «هدف اصلی و مهم مجازات اصلاح و تربیت مجرم است برای بازگشت مجدد او به جامعه، حال چنانچه این هدف قبل از خاتمه مدت محکومیت تحقق یابد عقل سلیم و منطق حکم می کند که متهم زودتر از موعد مقرر از زندان آزاد شود» سابقه تاریخی آزادی مشروط در قانون جزای ایران را می توان در قانون راجع به وادار کردن محبوسین غیر سیاسی به کار مصوب ۱۳۱۴ جست و جو کرد که عبارتست از آنکه: ((اشخاصی که در نتیجه ارتکاب جرایم عادی(غیر سیاسی) محکوم به حبس شده باشند و لااقل یک ثلث از مدت حبس درباره آنان اجرا شده … نسبت به بقیه مدت حبس در مؤسسات فلاحتی یا صنعتی وادار به کار و تحت حفاظت قرار داده می شوند.)) و بر طبق ماده(۲) همان قانون ((در صورتی که بعد از انتقال به مؤسسات فلاحتی یا صنعتی مرتکب جنایتی شود، محبس اعاده و علاوه بر مجازات جرمی که جدیداً مرتکب شده بقیه مدت مجازات جرم سابق، از تاریخی که مرتکب جرم جدید شده درباره او اجرا می شود.)) و نیز در ماده واحده تعلیق مجازات مصوت ۱۳۳۱ که با قواعد آزادی مشروط منطبق بود. ماده واحده قانون راجع به آزادی مشروط زندانیان در ۲۳ اسفند ۱۳۳۷ تصویب شد. این ماده واحده مشتمل بر ۹ تبصره بود که شرایط و تشریفات اعطای آزادی مشروط را معین و نحوه اعمال آن را توسط دادگاه مشخص می کرد. ((در مورد جنحه بعد از گذشت مدت نصف مجازات حبس و در مورد جنایت پس از گذشت دو سوم مجازات، مشروط بر این که شخص برای بار اول محکوم به حبس شده باشد، آزادی مشروط را می پذیرفت.)) ((اعطای آزادی مشروط می تواند پاسخی باشد به یکی از اهداف مجازات که همان اصلاح بزه کار و آماده ساختن وی برای بازگشت به زندگی اجتماعی است.)) در مورد این نظر در مورد اصلاح بزه کار، دکتر نوربها در کتاب زمینه حقوق جزای عمومی در بحث آزادی مشروط چنین بیان می دارد: مجازات باید در اهداف مختلف خود بیش از هر مساله ای به اصلاح مجرم توجه داشته باشد. شخصی که به حبس محکوم می گردد و دوران محکومیت خود را طی می کند، امیدوار به آینده خویش و نیازمند یاری و کمک برای بازگشت به جامعه و ساختن این آینده است، لذا قابلیت محکوم در سرعت بخشیدن به اصلاح خود منوط به توجه و موقعیت و سرنوشت اوست. اعطای آزادی مشروط در واقع برای قسمتی از مجازات است. به صراحت ماده (۳۸)ق.م.ا شخص باید نصف مجازات را بگذارند. یعنی اگر شرایط موجود بود محکوم به حبس نصف دیگر مجازات زندان را در مکانی به نام زندان تحمل نمی کند. اجرای قسمتی از مجازات می تواند مبین چند مسئله باشد: ۱)((جامعه به مجرم اجازه نداده تا بتواند از کیفر فرار کند و قانون را بی ارج بشناسد، لذا جامعه وظیفه خود را در اجرای کیفر انجام داده است.)) 2)((از جهت عملی نگهداری مجرمی که اصلاح شده، بی فایده است، علاوه بر این که جامعه می تواند از نیروی فعال او استفاده کند)). آزادی مشروط در قانون مجازات اسلامی، شرایط، آثار و نتیجه اعطای آزادی مشروط آزادی مشروط در فصل چهارم از باب دوم قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰ عینی مواد ۳۸،۳۹،۴۰ این قانون بیان گردیده است (البته ماده(۳۸) و تبصره های آن در 27/۱۲/1377 اصلاح گردیده است.). نتیجه اینکه جدای از آنکه آزادی مشروط باعث کاهش جمعیت زندانیان و نیزکاهش هزینه های دولت می گردد تأثیر بسیار مثبتی بر عملکرد فرد زندانی می گذارد و او ضمن تلاش برای تغییر در اخلاق و رفتار خویش، برای ورود به اجتماع آماده می گردد. به اعتقاد گارو آزادی مشروط کلید زندان را به دست زندانی می دهد و ترس رجعت به زندان او را به کردار نیک تشویق می کند. این قاعده دارای دو فایده است: یکی آنکه آزادی، عامل رفورم در اجرای مجازات است. دیگر آنکه آزادی مشروط، زندانیان را برای بازگشت به مقام و طبقه اجتماعی قبلی خود مهیا می سازد. ز– روش تحقیق روش انجام این تحقیق از لحاظ محتوا ، به صورت توصیفی ـ تحلیلی بوده و اطلاعات و داده های آن به روش کتابخانه ای و اسنادی و از طریق فیش برداری از کتابها، مقاله ها، نشریه ها، پایان نامه داخلی و نیز مراجعه به سایت های معتبر اینترنتی گردآوری و به شیوه استدلالی و عقلانی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. ح- تقسیم مطالب پایان نامه حاضر در پنج فصل تنظیم میشود: فصل اول به کلیات تحقیق پرداخته می شود. در فصل دوم تعریف، تاریخچه، اهداف آزادی مشروط و مقایسه آن با نهادهای مشابه مورد یررسی قرار میگیرد. فصل سوم به بررسی شرایط اعطای آزادی مشروط میپردازد. در فصل چهارم مقامات صالح به اعطای آزادی مشروط و موارد لغو و نقش زندان و جامعه در قبال آن را مورد بررسی قرار میدهیم. در فصل پنجم به نتیجهگیری و پیشنهاد پرداخته خواهد شد. فصل دوم تعریف، تاریخچه، اهداف و فواید آزادی مشروط و مقایسه آن با نهادهای مشابه در فصل حاضر تعریف، تاریخچه، اهداف آزادی مشروط و مقایسه آن با نهادهای مشابه مورد بررسی قرار میگیرد. مبحث اول : تعریف، تاریخچه، اهداف و فواید آزادی مشروط در این مبحث به تعریف، تاریخچه، اهداف و فواید آزادی مشروط پرداخته و به شرح ذیل در خصوص هر عنوان به طور جداگانه توضیح داده می شود. گفتار اول : تعریف و تاریخچه آزادی مشروط در این گفتار تعریف و تاریخچه آزادی مشروط مورد بررسی قرار می گیرد. بند اول : مفهوم شناسی آزادی مشروط الف : مفهوم لغوی آزادی مشروط گونه ای مراقبت و پایش مجرمانی است که تحت شرایط خاص به جامعه بازگردانده میشوند.(فرهنگ دهخدا،325،1387) ب :مفهوم اصطلاحی آزادی مشروط به منزله پاداشی است برای حسن سلوک و رفتار محکوم علیه در ایام اقامت خود در زندان، به این لحاظ آزادی مشروط زندانی را تشویق می نماید که در دوران محکومیت، از خود حسن اخلاق نشان دهد و مقررات زندان را به موقع اجرا گذارد و در حقیقت آزادی مشروط وسیله ای است برای تامین و استقرار نظم و آرامش در داخل زندان، تا در پناه آن بتوان برنامه های آموزشی و توان بخشی را در محیط زندان به نحو مطلوب به موقع اجرا گذاشت. 1ـ دیدگاه حقوقدانان در قانون مجازات اسلامی تعریفی از آزادی مشروط بیان نشده است اما حقوقدانان در کتب مختلف، تعاریف متفاوتی از آن بیان داشتند که به برخی از آنان اشاره می شود . 1ـ آزادی مشروط به این معناست که ادامه آزادی مطلق محکوم علیه، مقید و منوط به حسن رفتار و متابعت از مقررات قانونی و درخواست و دستورات دادگاه برای دوران آزادی مشروط و حتی زمان بعد از آزادی می باشد (دپارتمان حقوق و علوم سیاسی،1386، ص 282 ) 2ـ آزادی موقت محکوم به حبسی که مدتی از دوره محکومیت خود را طی کرده و با شرایط پیش بینی شده در قانون، قابلیت آزادی بقیه مدت مجازات را بدست آورده است، لذا در صورت اجرای شرایط، آزادی او قطعی و الا محکومیت بطور کامل اجرا می گردد (نوربها، آزادی مشروط درماده 38 ق.م.ا ) 3ـ عده ای نیز آزادی مشروط را به رها نمودن موقت و مقطعی محکوم علیه قبل از انقضا معمولی مجازات او در صورت حائز بودن شرایط آن تعریف کرده اند. بر طبق این مفهوم، آزادی مشروط معافیت از اجرای مجازات نمی باشد بلکه یک آزمون تشویقی بوده برای ورود به مرحله آزادی مطلق در صورتیکه آزادشده بتواند از تعهدات قبل از آغاز آن موفق بیرون آید (علی آبادی، 1352، ج 2، ص357) 4ـ منظور از آزادی مشروط آنست که مجازات محکوم علیه قبل از اتمام مدت آن معلق گردد و محکوم علیه در طی دوره ای مورد آزمایش قرار گیرد تا هرگاه رفتار وی مطلوب و پسندیده بود مطلقاّّ آزاد شود و چنانچه معلوم شود که محکومیت جزایی وی را متنبه نکرده است باقیمانده مجازات در حق وی اجرا گردد. به علاوه، به مناسبت رفتار ضد اجتماعی اخیر هم شدیدتر مورد مجازات قرار گیرد. (باهری،1380، جلد دوم، ص 464 )
