در خصوص «مطالعه تطبیقی مستی در حقوق کیفری ایران و انگلستان» تا کنون تحقیقی صورت نگرفته است. هرچند (در حد توان و امکان مراجعه و اطلاع نگارنده) موضوعاتی که تقریبا مشابه با موضوع مورد بحث می باشند (همچون علل رافع مسؤولیت کیفری، مستی و اثر آن در قانون مجازات اسلامی) ارائه شد. 5- اهداف تحقیق: هدف از انجام این تحقیق آن است که ، با تبیین و تشریح مفاهیم بکار گرفته شده از طریق تطبیق و بررسی در حقوق کیفری ایران و حقوق انگلستان پی برد که قانونگذار تا چه اندازه در جرم انگاری مستی موفق بوده است. و دیگر اینکه، مشخص نمودن ابهامات موجود در برخی مواد (مثل مفهوم مخالف ماده 53 ق.م.ا). و همچنین به اهداف کاربردی آن از جمله ، فراهم نمودن امکان دستیابی محققان و دانشجویان به این پژوهش و منابع آن، تبیین حدود و شرایط مسؤولیت کیفری شخص مست از دیدگاه حقوق کیفری ایران و حقوق انگلستان می توان اشاره نمود. 6-ضرورت تحقیق: با توجه به اعتقاد برخی از افراد که معتقدند، مستی علی الاصول رافع مسؤولیت کیفری است و هر کس در حال مستی مرتکب جرمی شود مسؤولیتی متوجه او نیست باید اذعان داشت که، مستی علیالاصول رافع مسؤولیت کیفری نیست بلکه در بعضی موارد از علل مشدده مجازات (بمانند مستی به قصد ارتکاب جرم) و در بعضی موارد دیگر هم با تحقق شرایطی موجب نفی برخی مجازاتها و جایگزینی مجازاتهای دیگر به جای مجازات ساقط شده می گردد. (بمانند قتل عمدی در حال مستی) همچنین، می توان به برخی ابهامات که در بعضی مواد قانون در خصوص موضوع مطروحه وجود دارد اشاره کرد. بعنوان مثال می توان به ابهام عنوان (به قصد چنین عملی) در ماده 224 ق.م.ا، شمولیت یا عدم شمولیت حکم ماده 702 ق.م.ا (تعزیرات) در خصوص غیر مسلمان و .... نیز اشاره نمود. در نهایت هم می توان به موج فزاینده ارتکاب جرایم در حال مستی در جامعه اشاره نمود که این مسائل به گونه ای از ضروریات انتخاب موضوع مورد نظر در خصوص عنوان پژوهش می باشد. 7-روش تحقیق: روش تحقیق بصورت نظری و کتابخانه ای بوده و برای بیان و تطبیق مطالب از کتب ، قوانین، مجلات حقوقی و ... استفاده شده است. ضمناً در مقایسه عناوین سعی شده نظریات علمای حقوق مورد توجه قرار گیرد. 8- ساختار تحقیق: این نوشتار در سه بخش تنظیم شده است در بخش نخست، به بررسی واژگان اصلی و مرتبط با موضوع، پیشینه تاریخی آن و همچنین مستی از دیدگاه ادیان بزرگ و علوم جنایی و پزشکی خواهیم پرداخت در بخش دوم، مستی بر مسؤولیت جزایی در حقوق کیفری ایران و حقوق انگلستان و در بخش سوم واکنش جزایی در قبال جرم مستی در حقوق کیفری ایران و حقوق انگلستان را بررسی خواهیم نمود. فصل اول: کلیـات 256032061722000 در اين فصل به اختصار مفهوم لغوي، حقوقي و شرعي مستي، حقوق كيفري و واژگان مرتبط با مستی، پيشينه تاريخي جرم انگاري مستي (سابقه استعمال مشروبات مست كننده و سیر تشریعی و تقنینی منع مصرف مشروبات مست کننده) و بالاخره، مستی را از دیدگاه ادیان بزرگ و علوم جنایی و علوم پزشکی، مورد مطالعه و بررسي قرار خواهيم داد: بخش اول – واژه شناسي در اين بخش به اختصار به بازشناسي مفهوم واژه هايي كه در موضوع داراي اهميت ويژه اي هستند واژه هايي كه به دلايل مختلفي ممكن است تفاسير و تعابير مختلفي از آن به تدريج به وجود آمده باشد در دو مبحث واژگان اصلي و واژگان مرتبط مورد تحليل و بررسي قرار مي گيرند: مبحث اول – واژگان اصلي واژگان اصلي اين پژوهش مستي ، حقوق كيفري كه مفهوم هريك از اين واژگان و مفاهيم ديگري كه از اين واژگان برمي آيد را در اين مبحث با استخراج از برخي كتب لغت و نظرات حقوقدانان و فقها و... مورد تحليل وبررسي قرار خواهيم داد: گفتار اول – مفهوم مستی (لغوی، حقوقی، شرعی) در اين گفتار به مفاهيم لغوي ، حقوقي و شرعي مستي اشاره خواهيم نمود: مفهوم لغوي مستي در كتب لغت واژه « مستي » را به حالتي كه از خوردن شراب و ديگر مسكرات درشخص پديد آيد، تعريف كرده اند .« مستي » حالتي است كه از نوشيدن الكل در شخص ايجاد مي شود. يا به تعبيري ديگر، «مستي» به تغييرهاي بدن و ذهني همراه با كاهش دقت و حساسيت حواس ، كه در نتيجه استفاده كافي از الكل يا مواد روانگردان ديگر پديد مي آيد ، اطلاق مي گردد. همچنیـن، واژه هايي وجود دارند كه از مستي بر مي آيند كه برخي از آنها در فرهنگ های مختلف فارسي و عربي به شرح زير آمده است: الكل : جسمي است آلي ، فرار ، داراي مزه تند كه در پزشكي مورد استفاده قرار مي گيرد ، مشروب. الكليسم : اعتياد به الكل را مي نامند كه با مصرف مقدار زياد مشروب در مدت زمان طولاني با نشانههاي يك بيماري عارض انسان مي شود. الكليك : الكل دار ، داراي الكل ، معتاد به الكل. باده : شراب ، مي. خمر : نوشابه الكلي ، شراب انگور ، علت اينكه آن را خمر ناميده اند اين است كه ايجاد مستي مي كند و در نتيجه عقل را مي پوشاند. سكر : محل بستن ، علت اينكه سكر به معني مستي است اين است كه راه معرفت را مي بندد. شراب : نوشيدني ، مي ، جام مي ، دارويي كه از شكر يا عسل پخته درست كنند. مسكر : مستي آور، در لغت اسم فاعل از باب « اسكار » و به معني مست كننده است . مفهوم حقوقي و شرعي مستي برخي از حقوقدانان مستي را اين گونه تعريف كرده اند : « مستي حالتي است كه شخص در اثر استعمال مواد الكلي ( سكر آور ) با ميل خود اراده خويش را دچار ضعف يا انهدام مي كند » يا به تعبير ديگر، مستي عبارت است از ، حالتي كه از نوشيدن مسكر مانند شراب ، خمر و ... در انسان پديد آيد . البته اين تعاريف نمي تواند قابل قبول باشد زيرا جامع همه موارد مستي اعم از ارادي و غير ارادي نمي گردد . بدليل اينكه در برخي از موارد ممكن است مستي به عللي خارج از اراده و اختيار شخص عارض شود به تعبير ديگر اينكه، مستي ممكن است به سبب عذر هاي مشروع (مباح ) باشد مانند مستي ناشي از اكراه يا اضطرار. همچنانكه در موارد ديگري ممكن است مستي ناشي از اختيار و اراده خود فرد باشد . ايراد قابل ذكر در تعريف اول اين است كه ذكر قيد « با ميل خود » مستي( ناشي از علل غير اختياري همچون مستي ناشي از اكراه يا اضطرار يا ... ) را از شمول تعريف خارج مي كندو تنها مستي ارادي و اختياري را شامل مي شود. با توجه به آنچه كه بيان گرديد تعريف ذيل را می توان اعم از مستی اختیاری و غیر اختیاری دانست: مستي عبارتست از حالت غير عادي و ناپايدار كه تحت تأثير استعمال مواد الكلی و يا مخدر هاي قوي ايجاد شده و عمدتاً با سرخوشي و شادماني همراه است و بر عقل و دستگاه عصبي تأثير مستقيم دارد به گونه اي كه قدرت تفكر و تشخيص و ادراك را كم و بيش از انسان سلب كرده و با وجود ضعف اراده و سستي در اعضاء بدن، فرد احساس قدرت و نيرو كرده و نظم كلامي وي دچار اختلال شده و راز نهانش را آشكار مي سازد. در خصوص مفهوم شرعي مستي و مشتقات آن كلماتی همچون شراب و خمر ، سكر و مسكر و... استعمال گرديده است. «خمر در اصطلاح شرع ، به معني شراب انگور نيست ، بلكه به معني هر مايع مست كننده است ، خواه از انگور گرفته شده باشد و يا از كشمش ، يا از خرما و يا از هر چيز ديگر ، در « معجم مقاييس اللغه » نيز براي « خمر » يك ريشه ذكر كرده كه دلالت بر پوشاندن ، اختلاط و آمیزش در پنهانی می کند و از آنجا که شراب عقل ا نسان را می پوشاند به آن خمر گفته شده ؛ زيرا سبب مستي است و مستي پرده اي بر روي عقل مي افكند و نمي گذارد انسان خوب و بد را تشخيص دهد.»
